Ik zag een mogelijkheid

Eind 2024 kwam ik op het idee om thuiszitters te matchen met behulp van een vragenlijst. Er is toen geen enkel moment geweest dat ik dacht dat ik dat kon doen, dus ik heb Oudervereniging Balans gemaild:

"Beste Balans,

Mijn naam is Iris, ik ben (nu nog) 16 jaar en ik ben al een paar jaar thuiszitter. Ik krijg steeds meer de behoefte om mensen van mijn leeftijd te zien en volgens mij ben ik niet de enige.. daarom stuur ik nu een mail naar jullie. Ik vroeg me af of het mogelijk is dat jullie iets 'creëren' zodat het voor thuiszitters makkelijker is om met andere thuiszitters in contact te komen. Zoals bijvoorbeeld een formulier? Dat thuiszitters kunnen invullen waarnaar ze gematcht worden met thuiszitters bij wie ze zouden kunnen passen.. geen idee of zoiets mogelijk is, maar ik dacht ik deel het gewoon!"

16 dec ontving Balans deze mail, 17 dec voelde ik dat ik dit misschien wél zelf kon realiseren. Met 0 verwachtingen of misschien wel het idee dat het toch niet ging lukken, was het een gigantisch succes: de behoefte was en is zó groot. Binnen 3 weken had ik 1000 volgers op Insta en binnen 2 maanden waren er 200 formulieren ingevuld.

En het account is blijven groeien. Met groepen voor thuiszitters en uiteindelijk ook hun ouders, met een eerste Thuiszittersgala, -beurs, -awards, nu ook een tijdschrift en gewoon een website!

Ik durfde mijn verhaal te delen en heb mentaal gigantische stappen gezet dankzij dit. Ik heb andere thuiszitters zien groeien, contact zien maken en ik zag ruimte ontstaan waar ze hun eigen verhalen en creatieve ideeën durfden te delen.

En dat, omdat ik een mogelijkheid zag.